42, 5

 

Cezary Żechowski, Irena Namysłowska

Kulturowe i psychologiczne koncepcje samouszkodzeń             647-657

Culture and psychological concepts of self-harm             647-657

Streszczenie

W artykule omówiono wybrane kulturowe i psychologiczne koncepcje samookaleczeń. Autorzy starali się prześledzić różne funkcje, jakie przypisywano samookaleczeniom, w tym tzw. funkcje "normalne" i "patologiczne". Zdaniem autorów nie można przeprowadzić jednoznacznej granicy pomiędzy oboma rodzajami samookaleczeń, gdyż często tzw. normalne funkcje towarzyszą patologicznym i odwrotnie. W podejściu klinicznym istotne wydaje się podjęcie próby rozumienia, jakie subiektywne znaczenie posiada dokonywanie samouszkodzeń dla pacjenta, czy samookaleczenie spełnia funkcję "normalną", czy "patologiczną", w jaki sposób odzwierciedla aktualną sytuację, historię rozwoju, jak odnosi się do wartości kultury, w której żyje pacjent. Szczególne znaczenie posiada subiektywna reakcja lekarza/terapeuty na dokonywanie samookaleczeń przez pacjenta, w tym rozumienie i ograniczanie negatywnych aspektów przeciwprzeniesienia. Negatywne przeniesienie będące wyrazem bezradności lekarza, może prowadzić do odrzucenia pacjenta, zaniechania pomocy, agresywnego interpretowania zachowania osoby uszkadzającej się. Autorzy artykułu omawiają takie aspekty samookaleczeń jak tatuowanie i przekłuwanie ciała, funkcja komunikacyjna, powiązanie z przeżyciami traumatycznymi Odwołują się też do koncepcji psychoanalitycznych i kulturowych.

Summary

The paper reveals cultural and psychological concepts of self-harm. The authors tried to describe many, particular functions attached to self-mutilation activity, specially so-called ‘normal’ and ‘pathological’ functions. In the author’s views there are no firm limits between these to the kinds of self-harm, because so-called ‘normal’ functions frequently co-occur with ‘pathological’ ones. From a therapeutic perspective it’s beneficial to attempt to understand the subjective meaning of self-injury, what are the ‘pathological’ and ‘normal’ functions, how self-mutilations mirror the actual situation and history of the patient’s development, what is the cultural context. In therapeutic intervention, the subjective attitude of the physician / psychiatrist / therapist is crucial, especially in the context of limiting negative aspects of coutertransference. These negative aspects can disturb the contact with patients by a high level of feelings of inefficacy, anger, withdrawal, intrusive interpretations, rejecting patients or limiting effective forms of interventions. The authors of the paper describe some aspects of self-injury such as tattooing, piercing, communication functions, role of traumatic experiences, psychoanalytical and cultural views.

Słowa klucze: samouszkodzenia, kultura, psychologia

Key words: self-harm, culture, psychology

 

 

Dorota Warzocha, Agnieszka Gmitrowicz, Tomasz Pawełczyk

Związek samouszkodzeń wśród młodzieży hospitalizowanej psychiatrycznie z rodzajem zaburzeń psychicznych i wybranymi czynnikami środowiskowymi        659-669

Self-harm done by young patients during their psychiatric hospitalization in relation to the presence of specific mental disorders and chosen environmental factors 659-669

Streszczenie

Cel: ocena zależności pomiędzy występowaniem samouszkodzeń (SU) u młodzieży leczonej psychiatrycznie a: występowaniem określonych rozpoznań psychiatrycznych, podejmowaniem w przeszłości prób samobójczych, doznawaniem przemocy oraz sytuacją rodzinną.

Materiał: grupę badaną stanowiło 187 pacjentów w wieku od 13 do 19 lat hospitalizowanych w Oddziale Psychiatrii Młodzieżowej CSK UM w Łodzi w okresie 2 kwartałów na przełomie 2005/06.

Metoda: wszyscy pacjenci byli badani psychiatrycznie, ponadto oceniani przy wypisie za pomocą specjalnie opracowanego "Kwestionariusza do oceny samouszkodzeń".

Wyniki: w trakcie hospitalizacji SU dokonywało 47% adolescentów leczonych psychiatrycznie. Wykazano silny związek (p < 0,001) pomiędzy występowaniem SU a: podejmowaniem prób samobójczych, istnieniem problemu alkoholowego w rodzinie, doznawaniem przemocy seksualnej i fizycznej, doświadczaniem braku wsparcia ze strony najbliższych.

Wnioski: występowanie SU u młodzieży hospitalizowanej nie zależy od rodzaju postawionej diagnozy psychiatrycznej.

Summary

Aim. The objective of the study was to assess the relation between the occurrence of deliberate self-harm (DSH) in young patients during their psychiatric treatment and the presence of specific mental disorders, or the history of suicide attempts, the exposure to abuse and their family situation. Method. The studied group consisted of 187 in-patients aged 13-19 years, hospitalized at the Adolescent Ward of the Central Clinical Hospital, Medical University of Łódź, during the 2 quarters on the turn of 2005 and 2006. All patients were examined psychiatrically, and on discharge they were also assessed with the “Questionnaire for the Assessment of Self-Harm” designed for the purpose of this study. Results. Forty-seven percent of the psychiatrically treated in-patients had performed DSH acts. A strong relationship (p<0.001) was found between the occurrence of SH and the previous history of suicidal attempts, the presence of an alcohol problem in the family, the exposure to sexual and physical abuse and the lack of support from close family members. Conclusions. There was no relation between the occurrence of deliberate self-harm in young in-patients and the presence of a specific psychiatric disorder.

Słowa klucze: samouszkodzenia, młodzież, zaburzenia psychiczne

Key words: deliberate self-harm, adolescents, mental disorders

 

 

Grzegorz Iniewicz

Zaburzenia emocjonalne u dzieci i młodzieży z perspektywy teorii przywiązania             671-682

Emotional disturbances in children and adolescents from the attachment theory perspective             671-682

Streszczenie

Zaburzenia emocjonalne u dzieci i młodzieży można wyjaśniać odwołując się do różnych koncepcji etiologicznych. Jedną z nich jest teoria przywiązania, stworzona przez Bolby`ego. Zwraca ona uwagę na zależności pomiędzy specyfiką relacji dziecka z bliskimi mu osobami a pojawiającymi się u niego zachowaniami, które w pewnych warunkach mogą być opisywane jako symptomy. Zachowania związane z przywiązaniem nie wyjaśniają oczywiście w całości powstawania zaburzeń, mogą być jednak traktowane jako czynnik ryzyka. Zaletą tej teorii jest również fakt, iż może ona być pomocna w integracji różnych podejść do zaburzeń emocjonalnych, poprzez uwzględnienie w ich powstawaniu zarówno czynników intrapsychicznych, jak i interpersonalnych.

Summary

Emotional disturbances in children and adolescents may be explained basing on different aetiological theories. One of them is the attachment theory created by Bowlby. It stresses the relationships between the characteristic of children’s relations with caregivers and their behaviours, which might be described as symptoms in certain circumstances. Attachment behaviours should not be treated as the only explanation of disturbances but rather as a risk factor. Another advantage of the theory is that it might be helpful in the integration of different theories referring to the aetiology of emotional disturbances, taking into consideration both intrapsychic and interpersonal factors.

Słowa klucze: przywiązanie, zaburzenia emocjonalne, dzieci

Key words: attachment, emotional disturbances, children

 

 

Renata Modrzejewska, Wanda Badura-Madej

Zmiana obrazu siebie w populacji młodzieży w późnej fazie adolescencji na przestrzeni 15 lat – badania porównawcze      683-693

Change in self-image in the population of adolescents in 15 years – comparative study    683-693

Streszczenie

Obraz siebie zmienia się na przestrzeni czasu. Zmiany te są warunkowane kręgiem kulturowym i strukturą społeczną, w której żyje młodzież.

Cel: Celem badania było porównanie obrazu siebie w nieleczonej populacji 17-letnich adolescentów na przestrzeni 15 lat.

Metoda: W 1987 i 2001 roku przebadano reprezentatywne próby 17-letnich uczniów krakowskich szkół średnich przy pomocy kwestionariusza obrazu siebie Offera (OSIQ).

Wyniki: W badanym okresie czasu obraz siebie 17-letnich adolescentów uległ poprawie. W grupie chłopców nadal utrzymuje się nieharmonijność obrazu siebie, natomiast u dziewcząt wzrasta jego spójność.

Wnioski: Pod wpływem czynników makrokulturowych następują korzystne zmiany w obszarze zdrowia psychicznego i radzenia sobie, które znajdują odzwierciedlenie w poprawie obrazu siebie.

Summary

The image of the self changes over time. The changes are conditioned by the culture and the social structure that the adolescents live in.

Aim. The study aimed to compare self-image in the non- treated 17 y.o. population of adolescents during 15 years.

Method. In 1987 and 2001, a representative sample of school-attending adolescents was screened with OSIQ (The Offer Self-Image Questionnaire for Adolescents).

Results. In the period surveyed, the self-image of 17-year-olds improved. In the boys’ group, there is still an incoherence of the self-image, while in girls the coherence grows. Conclusions. As a result of macrocultural factors, favourable changes take place in the area of mental health and coping that are reflected in the improvement of the self-image.

słowa klucze: obraz siebie, kwestionariusz Obrazu Siebie Offera, badania epidemiologiczne

key words: self-image, The Offer Self-Image Questionnaire for Adolescents, epidemiological study

 

 

Maria Chuchra

Aktualny obraz mężczyzn chorych na schizofrenię paranoidalną w percepcji ich samych i ich rodziców             695-707

The actual image of male patients with paranoid schizophrenia in perception of the patients themselves and their parents    695-707

Streszczenie

Cel: Celem pracy będzie próba odpowiedzi na postawione pytania: Czy obrazy siebie chorych na schizofrenię mężczyzn różnią się od ich obrazów w percepcji rodziców? Czy rodzice bardziej negatywnie czy bardziej pozytywnie oceniają synów, niż oni sami siebie? Czy oceny ojców i matek różnią się, czy są zbieżne?

Grupa badana i metoda: Przebadano 30 mężczyzn stanu wolnego chorych na schizofrenię paranoidalną (ICD-10) i zamieszkujących wspólnie z rodzicami. Pacjenci pochodzili z rodzin pełnych, a czas trwania choroby wahał się w granicach 0,5-5 lat (x = 2,37). Liczba hospitalizacji wynosiła od 1-4 (x = 1,7). Wiek badanych wahał się w granicach od 18-32 lat (x=23,23). Wszyscy ukończyli szkołę podstawową, 3 studia, pozostali kontynuowali naukę w szkołach zawodowych i średnich, a kilku studiowało. Badania przeprowadzono w ostatnim tygodniu przed wypisem ze szpitala. W pracy posłużono się Testem Przymiotnikowym ACL Gougha i Heilbruna, który pacjenci wypełniali według instrukcji: "ja jestem", a rodzice: "syn jest". Otrzymane trzy aktualne obrazy pacjentów; w autopercepcji pacjentów, w percepcji matki i w percepcji ojca porównano za pomocą testu ANOVA.

Wyniki. Porównując aktualne obrazy siebie chorych na schizofrenię mężczyzn, z aktualnymi ich obrazami w percepcji matek, otrzymano 26 różnic istotnych statystycznie, zaś porównanie z percepcją ojców, ujawniło 23 różnice istotne na poziomie statystycznym. Porównanie obrazów synów w percepcji ojców i matek ujawniło jedynie 2 różnice istotne na poziomie statystycznym.

Wnioski: 1. Samoocena mężczyzn chorych na schizofrenię paranoidalną jest bardziej pozytywna, niż ich ocena przez matki i ojców. 2. Obrazy siebie mężczyzn chorych na schizofrenię paranoidalną i ich obrazy w percepcji matek różnią się. Matki bardziej negatywnie charakteryzują swoich synów niż oni samych siebie. 3. Obrazy siebie mężczyzn chorych na schizofrenię paranoidalną i ich obrazy w percepcji ojców różnią się. Ojcowie bardziej negatywnie charakteryzują swoich synów, niż czynią to sami synowie. 4. Istnieje duża zbieżność w percepcji synów przez matki i ojców.

Summary

Aim. The aim of this study was to answer following questions: Does the self-image of male schizophrenics differ from the image their parents have? Do parents judge their sons more negatively or more positively than they themselves do? Are opinions of the mothers and fathers different or consistent?

Methods. 30 unmarried male patients with paranoid schizophrenia (diagnosis based on

ICD-10) were included in the study. All subjects lived with their parental families. In all cases, families were complete. Subjects were aged 18-23 (x=23.23). The mean time of duration of disease was 2.37 (range 0.5-5 years) and the mean hospitalization number was 1.7 (range 1-4). All subjects had completed primary education. 3 subjects graduated from university and the rest of them continued education in vocational or secondary schools as well as universities. The study was carried out during the last week before discharge from the hospital. The Adjective Check List (ACL) of Gough and Heilbrun was used in the study. Subjects filled out the questionnaire in accordance with instructions “I am” and parents in accordance with the instruction “My son is”. Three different types of present images of patients were obtained: patient self-image, the image their mother and their fathers have and they were compared using ANOVA.

Results. Comparison of actual self-images of male schizophrenics with present images of schizophrenics their mothers have revealed 26 statistically significant differences, and with present images of schizophrenics their fathers have revealed 23 statistically significant differences. The differences between images of schizophrenics obtained from their mothers and their fathers were statistically significant in 2 cases only.

Conclusions. Self-opinion of the males diagnosed with paranoid schizophrenia is more positive than the opinion their mothers and fathers have of them. Self-images of the males diagnosed with paranoid schizophrenia and images their mothers have are different. Mothers have a more negative opinion of their sons than their sons have of themselves. Self-images of males diagnosed with paranoid schizophrenia and images their fathers have are different. Fathers have a more negative opinion of their sons than their sons have of themselves. Generally fathers and mothers perceive their sons in the same way.

Słowa klucze: schizofrenia paranoidalna, obraz siebie, rodzina

Key words: paranoid schizophrenia, self-image, family

 

 

Magdalena Agnieszka Wrzesińska, Józef Kocur

Ocena poziomu wybranych cech osobowości i stylów radzenia sobie ze stresem u pacjentów z dyspepsją czynnościową i zespołem jelita nadwrażliwego             709-717

The assessment of personality traits and coping style level among the patients with functional dyspepsia and irritable bowel syndrome             709-717

Streszczenie

Cel: Celem pracy była ocena poziomu cech osobowości (neurotyczności, ekstrawersji, otwartości na doświadczenia, ugodowości i sumienności) oraz wzorów radzenia sobie ze stresem u pacjentów z rozpoznaniem klinicznym dyspepsji czynnościowej i zespołu jelita nadwrażliwego.

Metoda: W badaniach zastosowano Inwentarz Osobowości (NEO - FFI) oraz Kwestionariusz Radzenia Sobie ze Stresem (CISS).

Wyniki: Stwierdzono, że badani pacjenci charakteryzowali się najwyższym nasileniem sumienności i ugodowości, natomiast przeciętnym nasileniem neurotyczności, ekstrawersji i otwartości na doświadczenia. Styl skoncentrowany na unikaniu dominował w grupie pacjentów z rozpoznaniem dyspepsji czynnościowej, a w grupie z zespołem jelita nadwrażliwego przeważał styl skoncentrowany na emocjach.

Wnioski: Badani pacjenci z rozpoznaniem dyspepsji czynnościowej i zespołu jelita nadwrażliwego charakteryzują się brakiem umiejętności skutecznego radzenia sobie ze stresem. Istotnie statystycznie różnice w zależności od rozpoznania klinicznego stwierdzono w zakresie sumienności; pacjenci z dyspepsją czynnościową uzyskali wysokie nasilenie tej cech, natomiast pacjenci z zespołem jelita nadwrażliwego wykazywali poziom przeciętny.

Summary

Aim. The aim of the study was the assessment of personality traits level (neuroticism, extraversion, openness to experiences, agreeableness, conscientiousness) and coping styles among patients with functional dyspepsia and irritable bowel syndrome.

Methods. The Neo-Five Factor Inventory of Personality (NEO-FFI) and Coping Inventory for Stressful Situation (CISS) were used in the study.

Results. The subjects had a high level of agreeableness and conscientiousness and an average level of neuroticism, extraversion, openness to experiences. Moreover, the avoidance – oriented coping style dominated among the patients with functional dyspepsia and the highest level of the emotional-oriented coping style was characteristic for the irritable bowel syndrome patients.

Conclusion. Lack of the effective coping is characteristic for patients with functional dyspepsia and irritable bowel syndrome. Significant differences between groups were noted in the conscientiousness level. Patients with functional dyspepsia had a high and patients with irritable bowel syndrome – an average level of conscientiousness.

Słowa klucze: osobowość, stres, układ pokarmowy

Key words: personality, stress, digestive system

 

 

Anna Potoczek, Ewa Niżankowska-Mogilnicka, Grażyna Bochenek, Andrzej Szczeklik

Ciężka POChP i płeć chorych a obecność doznanych urazów psychicznych             719-730

Severe COPD and gender of patients versus the presence of profound psychological trauma 719-730

Streszczenie

Zbadano psychiatrycznie grupę 45 pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej POCHP i dokładnie zanalizowano umiejscowienie w czasie, kontekst i zawartość różnego rodzaju urazów psychicznych, które miały miejsce w życiu pacjentów.

Metody: Zbadano 45 pacjentów w tym 19 kobiet (42%) i 26 mężczyzn (58%). Średni wiek wynosił 64.56 lat (SD = 10.64), a średni czas trwania choroby wynosił 10.53 lata (SD = 10.18). Do badania użyto kwestionariuszy: Mini International Neuropsychiatric Interview, wersja polska 5.0.0; Skali Paniki i Agorafobii, Inwentarza Depresji Becka, Kwestionariusza Funkcjonowania Rodziny, Kwestionariusza Orientacji Życiowej (SOC-29), Kwestionariusza Mechanizmów Obronnych (DSQ-40) i Ankiety Życiorysowej.

Wyniki: W badanej grupie kobiety stanowiły mniejszość (42%), ale to one wydawały się bardziej skłonne do przeżywania objawów depresyjnych i lękowych aniżeli mężczyźni. Może to wynikać z doznania specyficznego urazu psychicznego, polegającego na opiece nad poważnie chorą/umierającą bliską osobą, który wystąpił w okresie dorosłości. Ten rodzaj urazu psychicznego może mieć wpływ na głębokość przeżywanych objawów lękowych i depresyjnych, nasilenie katastroficznej interpretacji doznań somatycznych i koherencję pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej POCHP.

Wnioski: Jest możliwe, że czysto psychologiczne i psychiatryczne problemy maja negatywny wpływ na dynamikę przebiegu i nasilenie POCHP u kobiet.

Summary

The authors examined psychiatrically a group of 45 patients suffering from severe COPD. The special interest of the study was the careful analysis of the time, context and content of different psychological traumas that the patients had experienced throughout their lives.

Methods. The authors examined 45 patients suffering from severe COPD (according to GOLD classification) during the present hospitalisation. There were 19 women (42%) and 26 men (58%). The average age was M=64.56 years (SD=10.64), and average duration of illness was M=10.53 years (SD=10.18). Mini International Neuropsychiatric Interview, Polish version 5.0.0, Panic and Agoraphobia Scale, Beck’s Depression Inventory, Family Functioning Questionnaire (KOR), Sense of Coherence Scale (SOC-29), Defence Style Questionnaire (DSQ-40) and Life Inventory were used.

Results. Although the proportion of women in the group of 45 patients with severe COPD was 42%, they seem to be more prone to depression and panic than men. It may be due to specific trauma of suffering and/or death of an emotionally close person, which occurred in 64.4% of the study group. This trauma may have an impact on the intensity of anxious and depressive symptoms, catastrophic interpretation of bodily symptoms and also the sense of coherence of patients with COPD.

Conclusion. It is possible, that strictly psychological and psychiatric problems affect the course and severity of COPD in women.

Słowa klucze: POCHP, płeć, uraz psychiczny

Key words: COPD, gender differences, trauma

 

 

Anna Potoczek, Ewa Niżankowska-Mogilnicka, Grażyna Bochenek, Andrzej Szczeklik

Związki pomiędzy zespołem lęku napadowego i depresją a mechanizmami obronnymi, koherencją i funkcjonowaniem rodzinnym u pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej POChP             731-748

Links between panic disorder, depression, defence mechanisms, coherenceand family functioning in patients suffering from severe COPD             731-748

Streszczenie

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc (POCHP) jest przewlekłym i postępującym schorzeniem płuc, charakteryzującym się stopniowym zwężaniem dróg oddechowych. Należy do głównych powodów śmiertelności i niesprawności w populacji osób starszych. Współistniejące problemy psychiatryczne i psychologiczne (depresja i lęk, zwłaszcza zespół lęku napadowego) często odgrywają znaczną rolę w jej obrazie klinicznym. Wpływają one na znacznie obniżenie jakości życia pacjentów z rozpoznaniem POCHP, choć rzadko są uwzględniane w leczeniu tej choroby.

Cel badania: zbadanie częstości występowania zaburzeń lękowych (zwłaszcza zespołu lęku napadowego) i depresji w grupie pacjentów z rozpoznaniem POCHP. Drugim celem było znalezienie związków pomiędzy czynnikami psychologicznymi (mechanizmami obronnymi osobowości, koherencją i funkcjonowaniem rodzinnym) a objawami psychiatrycznymi.

Metody: zbadano 45 pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej POCHP (według klasyfikacji GOLD) w trakcie ich leczenia szpitalnego w Klinice Pulmonologii II Katedry Chorób Wewnętrznych CM UJ w Krakowie. Znajdowało się pośród nich 19 kobiet (42%) i 26 mężczyzn (58%). Średni wiek w badanej grupie wynosił 64.56 lat (SD = 10.64) a średnia długość choroby 10.53 lata (SD = 10.18). Do badań użyto następujących narzędzi: Mini International Neuropsychiatric Interview, wersja polska 5.0.0, Skalę Paniki i Agorafobii, Inwentarz Depresji Becka, Kwestionariusz Funkcjonowania Rodziny, Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SOC-29), Kwestionariusz Mechanizmów Obronnych (DSQ-40) i Ankietę Życiorysową.

Wyniki: badanie wykazało, że 44% grupy pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej POCHP cierpiało z powodu zespołu lęku napadowego i 40% z powodu depresji. Występowanie objawów depresyjnych wiązało się z głębszymi objawami lękowymi. Nasilenie wszystkich objawów psychiatrycznych było związane z występowaniem różnorodnych trudności psychologicznych.

Wnioski: jest bardzo prawdopodobne, że stwierdzone objawy psychiatryczne i trudności psychologiczne mają wpływ na jakość życia, ogólne radzenie sobie w życiu i wyniki leczenia internistycznego pacjentów z POCHP.

Summary

Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is a slowly progressive lung disorder characterised by airflow obstruction. It is one of the major causes of morbidity, disability and mortality in the older population. Comorbid psychiatric and psychological impairments (depression and anxiety, most often panic disorder) are common in COPD. They impair the quality of life in COPD severely and are often not fully explored in the clinical management of COPD patients.

Aim. The aim of our study was to assess the prevalence of anxiety (especially panic disorder) and depression among patients with COPD. A secondary objective was to find out a correlation between the psychological aspects (defence style, sense of coherence and family functioning) and psychiatric symptoms.

Methods. The authors examined 45 patients suffering from severe COPD (according to GOLD classification) during their present hospitalisation. There were 19 women (42%) and 26 men (58%). The average age was M=64.56 years (SD=10.64), and the average duration of illness was M=10.53 years (SD=10.18). Mini International Neuropsychiatric Interview, Polish version 5.0.0, Panic and Agoraphobia Scale, Beck’s Depression Inventory, Family Functioning Questionnaire (KOR), Sense of Coherence Scale (SOC-29), Defence Style Questionnaire (DSQ-40) and Life Inventory were used.

Results. The study revealed that 44.4% of the group with severe COPD were patients who suffered also from panic disorder and 40% from depression. Depression was linked with more severe panic symptoms. All psychiatric symptoms were associated with a psychological problems.

Conclusion. It is highly possible, that psychiatric and psychological problems affect the quality of life, self-management and treatment outcome in patients with COPD.

Słowa klucze: POChP, zespół lęku napadowego, depresja, mechanizmy obronne, koherencja, funkcjonowanie rodzinne

Key words: COPD, panic disorder, depression, defence mechanisms, coherence, family functioning

 

 

Marcin Jabłoński, Mariusz Furgał, Dominika Dudek, Andrzej Zięba

Miejsce psychoonkologii we współczesnej psychiatrii             749-765

The position of psychooncology in contemporary psychiatry             749-765

Streszczenie

Rosnąca liczba danych wskazuje, ze nie sposób jest zrozumieć chorobę nowotworową opierając się jedynie na płaszczyźnie biologicznej, z pominięciem aspektu psychologicznego i społecznego choroby. Psychoonkologia reprezentuje holistyczne rozumienie chorób, integrujące modele teoretyczne, obserwacje kliniczne i społeczne oraz aktualne osiągnięcia naukowe. Kierunki badawcze w psychoonkologii obejmują wpływ czynników psychologicznych na wystąpienie choroby nowotworowej (model "osobowości promującej raka" oraz model "utraty i depresji"), na przebieg i rokowanie choroby oraz zmiany zachodzące w psychice chorych w tracie procesu diagnostyki i leczenia nowotworu.

Summary

Growing evidence indicates that it is not possible to understand carcinoma taking into account only the biological basis, without the psychological and social aspects of the disease. Contemporary psychooncology represents a holistic approach to the disease, integrating theoretical models, clinical and sociological observations as well as current scientific data. Psychooncological research concentrates on the influence of psychological factors on the risk of developing cancer (the model of “personality promoting carcinoma” and the model of “loss and depression”), on psychological processes as predictive factors in the course of an already existing illness and on psychological distress during diagnosis and treatment of the cancer.

Słowa klucze: psychoonkologia, strategie adaptacyjne, stres

Key words: psychooncology, adaptive strategies, stress

 

 

Patryk Piotrowski, Tomasz Adamowski, Magdalena Ciałkowska, Joanna Rymaszewska, Andrzej Kiejna

Europejska miara jakości usług opieki zinstytucjonalizowanej dla osób z przewlekłymi zaburzeniami psychicznymi – DEMoB.inc.             767-777

European measure of best practice for people with long term mental illness in institutional care – DEMoB.inc.             767-777

Streszczenie

W artykule przybliżono założenia międzynarodowego przedsięwzięcia badawczego - DEMoB.inc, które ma na celu opracowanie europejskiej miary jakości długoterminowych usług opiekuńczych w instytucjach psychiatrycznych i socjalnych. Omówiono zasadnicze podstawy merytoryczne projektu, jak korzystny wpływ rehabilitacji pacjentów z poważnymi zaburzeniami psychicznymi na ich funkcjonowanie oraz niedociągnięcia systemowe prowadzące do społecznej marginalizacji i nadużyć prawnych, szczególnie w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka. Przedstawiono sześć faz projektu. Zwrócono szczególną uwagę na kluczową dla badania fazę pierwszą, opartą o metodykę Delphi. Scharakteryzowano cechy metody oraz omówiono zakres jej wykorzystania w tworzeniu pierwotnej międzynarodowej wersji narzędzia oraz nakładek specyficznych dla krajów partnerskich. Omówiono założenia oceny związku narzędzia z sytuacją pacjentów określoną jakością życia (QoL), autonomią, wskaźnikami przebiegu rehabilitacji oraz wykorzystane w tym celu skale MANSA i the Resident Choice Scale. Przedstawiono zakres oceny ekonomicznej usług według założeń- value for money (VfM) oraz skalę CSRI. Przedstawiono planowane możliwości promocji narzędzia w skali międzynarodowej i w zakresie lokalnym oraz jego potencjalny wpływ na sytuację pacjentów.

Summary

The article depicts the international scientific project – DEMoB.inc. which aims to develop a European tool kit for assessing quality of care provided by long-term psychiatric and social care facilities. Positive aspects of rehabilitation of people with profound and chronic mental disturbance, as well as health care system shortcomings leading to patients’ social exclusion, abuse and violation of basic human rights have been shown. While describing the six phases of the research, special attention has been paid to the first one based on the Delphi method. The implementation of the method in the development the tool kit’s international core and local “clip-ons” as well as its general characteristics have been presented. Association between tool kit assessments and patients’ quality of life, autonomy, markers of recovery as well as the MANSA and the Resident Choice Scale have been described. Economic analysis – value for money (VfM), the CSRI scale and potential dissemination activities on an international and local level have been proposed.

Słowa klucze: opieka psychiatryczna, rehabilitacji, metoda Delphi, prawa człowieka

Key words: psychiatric care, recovery, Delphi method, human rights

 

 

Tomasz Adamowski, Patryk Piotrowski, Magdalena Ciałkowska, Andrzej Kiejna

Zastosowanie metody Delphi w dydaktyce w zakresie nauk medycznych             779-785

Delphi application in medical science teaching             779-785

Streszczenie

Lekarz psychiatra w trakcie swojej praktyki realizuje także cele dydaktyczne. W związku z ciągłym doskonaleniem metod nauczania w psychiatrii poszukuje się sprawdzonych rozwiązań. Autorzy przedstawili technikę Delphi w świetle jej praktycznych zastosowań przy konstrukcji programów dydaktycznych przed- i podyplomowych w różnych dziedzinach nauk medycznych. Technika Delphi to metoda badawcza polegająca na systematycznej i anonimowej ocenie udoskonalanych opinii ekspertów w celu uzyskania zgodności, co do założonych kierunków badawczych. Konwencjonalne zastosowanie tej metody polega na wypełnieniu serii kwestionariuszy przez ekspertów przynajmniej 3 lub 4 razy. Odpowiedzi są analizowane w sposób jakościowy i ilościowy a następnie informacje przesyłane w kolejnych rundach do ekspertów są redefiniowane i zawężane w celu uzyskania zgodności. Przedstawiono innowacyjne metody analizy w zakresie tej techniki. Wykorzystano w konstrukcji programów dydaktycznych informacje zwrotne od pacjentów i lekarzy praktyków, a także media elektroniczne. Pozytywne doświadczenia wynikające z zastosowań praktycznych techniki Delphi, możliwość jej modyfikacji w zależności od potrzeb dają możliwość wykorzystania tego rozwiązania do konstrukcji współczesnych programów dydaktycznych w psychiatrii.

Summary

Teaching constitutes part of a psychiatrist’s work. The essential determinants of best practice in psychiatric education as well as proven teaching methods are still lacking. The authors have presented the application of the Delphi technique to under- and postgraduate teaching programmes in diverse fields of medical knowledge. The Delphi method is based on systematic and anonymous refinement of expert opinion on defined scientific issues. The conventional approach of the method relies on questionnaires filled in by chosen experts in at least 3 or 4 rounds. Answers are assessed quantitatively and qualitatively during subsequent rounds in order to refine and specify opinions and – when expected – to achieve consensus. Innovative methods of the Delphi analysis have been presented. Patients’ and physicians’ opinions as well as electronic methods have been applied in curricula development. Both the positive experience of practical Delphi method application and methodological flexibility might be useful in construction of modern teaching programmes in psychiatry.

Słowa klucze: technika Delphi, dydaktyka w psychiatrii, programy nauczania

Key words: Delphi technique, training in psychiatry, teaching programs

 

OMÓWIENIA I KOMUNIKATY

 

ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 0,884)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

Psychiatria Polska
is an open access journal


We recommend:
Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP