44, 1



Bernadetta Janusz, Jakub Bobrzyński, Mariusz Furgał, Bogdan de Barbaro, Katarzyna Gdowska

O potrzebie badań jakościowych w psychiatrii             5–11

The need of qualitative research in psychiatry             5–11

Streszczenie

Autorzy przedstawiają podstawowe informacje na temat badań jakościowych oraz stojący u ich podłoża paradygmat teoretyczno-badawczy jako użyteczny w badaniach wielu zagadnień w obrębie psychiatrii i psychoterapii. Zdaniem autorów, dominujący w psychiatrii paradygmat ilościowy wymaga poszerzenia, gdyż nie obejmuje całego spektrum możliwych zagadnień badawczych tej dziedziny. Po krótkim wprowadzeniu nurtów teoretycznych leżących u podłoża badań jakościowych, autorzy dokonują opisu metod zbierania i analizy danych jakościowych oraz możliwości ich zastosowania. W psychiatrii stosuje się wiele metod psychoterapeutycznych, których mechanizm działania jest trudny do opisania i zbadania, a ich efekty zależą od wielu różnych czynników, łącznie z całym spektrum odczuć i działań osób leczących i leczonych. Ponieważ badania jakościowe, w większym stopniu niż badania ilościowe, uwzględniają złożoność interakcji międzyludzkich, nadają się one do badania interwencji psychoterapeutycznych. Niemniej jednak, zdaniem autorów, za stosowaniem jednej czy drugiej metody powinny stać raczej przesłanki praktyczne, niż ideologia; w praktyce badawczej metody te często uzupełniają się, a nie wykluczają.

Summary

The authors present basic information about qualitative research along with its theoretical frame as a useful approach in the study of many issues in the area of psychiatry and psychotherapy. According to the authors, the quantitative methodology – dominant in psychiatry nowadays – seems insufficient to address all issues to be studied in this area. After a short introduction of the theoretical background of qualitative research, the authors present methods of collecting and analysing qualitative data and possible ways of using them in practice. In psychiatry, there are many complex psychotherapeutic methods used, their effects depending on many conditions, such as feelings and actions of patients and therapists. Hence, qualitative methods – which enable researchers to study the complexity of human interactions – seem to be well suited for psychiatric research. However, the authors conclude, the reason for choosing one or the other method should be practical rather than ideological; the methods indeed very often complete, rather than exclude each other, in research practice.

Słowa klucze: badania jakościowe, psychiatria, psychoterapia

Key words: qualitative research, psychiatry, psychotherapy

 

 

 

Alicja Czerederecka

Potrzeba profesjonalnej dyskusji na temat PAS             13–26

The need for professional debate about PAS     13–26

Streszczenie

Autorka nawiązuje do artykułu Namysłowskiej, Heitzmana I Siewierskiej o syndromie oddzielenia od drugoplanowego opiekuna - PAS (“Psychiatria Polska, 1/2009) wskazując, iż jest to temat wart dyskusji profesjonalistów. Zaproponowano kilka ważnych tematów do dyskusji: potrzeba weryfikacji naukowej propozycji Gardnera, celowość przypisywania PAS statusu jednostki chorobowej, uzupełnienie warunków etiologii, diagnozy, objawów, zapobiegania, neutralizacji oraz terapii, których Gardner nie wziął pod uwagę w swojej czarno-białej koncepcji. Szczególnej uwagi wymagają możliwości i ograniczenia współpracy pomiędzy specjalistami różnych dyscyplin: sędziami, biebłymi, doradcami, mediatorami i terapeutami.

Summary

The author refers to the article of Namysłowska, Heitzman and Siewierska about the Parental Alienation Syndrome – PAS [1] pointing that it is worth to be discussed by professionals. Some important topics for this dispute were proposed: need of scientific verification of Gardner’s proposals, propriety of using PAS as psychiatric disorders, complement of conditions of

aetiology, diagnosis, symptoms, prevention, neutralization and therapy, which Gardner did not take into consideration in his black and white conception. Particular attention should be paid to the abilities and limitations of cooperation among professionals of different fields: judges, experts, advisors, mediators and therapists.

Słowa klucze: syndrom oddzielenia od drugoplanowego opiekuna (PAS), ekspertyza sądowa w sprawach opiekuńczych, terapia rodzin

Key words: parental alienation syndrome (PAS), expertise in custody cases, family therapy

 

 

 

Agnieszka Remlinger-Molenda, Janusz Rybakowski

Neuroimmunologia choroby afektywnej dwubiegunowej             27–38

Neuroimmunology of bipolar affective disorder             27–38

Streszczenie

Dotychczasowe badania neuroimmunologiczne chorób afektywnych skupiały się głównie na depresji, niezależnie od jej przynależności diagnostycznej. W niniejszym artykule omówiono badania nad czynnością układu odpornościowego u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, również w okresie epizodu maniakalnego. Przedstawiono też możliwości badawcze neuroimmunologii chorób afektywnych za pomocą metod genetyczno-molekularnych.

Badania nad neuroimmunologią depresji były zawsze ściśle związane z badaniami nad zmianami układu odpornościowego uwarunkowanymi sytuacjami stresu. Zaburzenia regulacji układu odpornościowego w depresji mają charakter bądź osłabienia bądź patologicznego wzmożenia reakcji układu odpornościowego, w której na szczególną uwagę zasługuje wzrost aktywności tzw. cytokin prozapalnych (interleukina 1 i 6, interferon). Pewną rolę patogenetyczną w zaburzeniach czynności układu odpornościowego w depresji mogą odgrywać również zakażenia wirusowe (wirus opryszczki, wirus Borna). Zmiany neuroimmunologiczne w manii są w większości podobne do występujących w okresie depresji. Szczególnie chodzi tutaj o wzrost aktywności cytokin prozapalnych związanych z układem limfocytów Th1. W chorobie afektywnej dwubiegunowej występuje większa częstość specyficznych przeciwciał np. przeciwtarczycowych. Podobnie jak w depresji, wskazuje się na znaczenie zakażeń wirusowych (wirus opryszczki, wirus Borna, parwowirus B19). Jon litu, najstarszy lek normotymiczny, wywiera silne działanie przeciw wirusowi opryszczki. Badania genetyczno-molekularne wskazują na związek niektórych genów układu odpornościowego z predyspozycją zarówno do choroby afektywnej dwubiegunowej jak i schizofrenii. Wykazano również korelację takich genów z predyspozycją do depresji i skutecznością leków przeciwdepresyjnych.

Summary

Previous neuroimmunological studies focused mostly on depression, regardless of its diagnostic category. In this paper, the studies on the immunological system in patients with bipolar affective illness, including manic episode, have been presented. Research possibilities of neuroimmunology of affective disorders using molecular-genetic methods have also been shown.

The studies on the neuroimmunology of depression have always been connected with studies on changes in the immunological system related to stress situations. Disturbances of the immunological system regulation have features of either decrease or pathological increase of the immunological system, with increased activity of pro-inflammatory cytokines (interleukin 1 and 6, interferon). Some pathogenic role for the disturbances of immunological system in depression is also played by viral infections (herpes, Borna viruses). The changes of the immunological system in mania are mostly similar to those observed during depression. An increase of activity of pro-inflammatory cytokines, connected with the lymphocyte Th1 system is especially evident. Like in depression, the role of viral infections has been pointed out (herpes, Borna, parvovirus B19). The oldest mood-stabilizing drug, lithium, has been shown to have strong action against herpes viruses. Molecular-genetic studies point to an association of some genes of the immunological system with both bipolar disorder and schizophrenia. An association of some genes with a predisposition to depression and efficacy of antidepressant drugs has also been shown.

Słowa klucze: neuroimmunologia, depresja, choroba afektywna dwubiegunowa

Key words: neuroimmunology, depression, bipolar affective illness

 

 

 

 

Dorota Łojko, Janusz Rybakowski, Dominika Dudek, Tomasz Pawłowski, Marcin Siwek, Andrzej Kiejna

Hypomania Check List (HCL-32) – kwestionariusz objawów hipomanii: charakterystyka i zastosowanie             39–46

Hypomania Check List (HCL-32) – hypomania symptoms questionnaire: description and application             39–46

Streszczenie

Obowiązujące klasyfikacje diagnostyczne, takie jak International Classification of Diseases (ICD-10) oraz amerykański Diagnostic and Statistical Manual (DSM-IV) wymieniają zaburzenia afektywne jednobiegunowe i dwubiegunowe, w których czynnikiem różnicującym jest występowanie u chorego manii lub hipomanii. W DSM-IV wyróżniono zaburzenie afektywne dwubiegunowe z epizodami manii (typ I) i z hipomanią (typ II). Badania kliniczne i epidemiologiczne wykonane w ostatnich latach przy zastosowaniu bardziej czułych metod oceny hipomanii wskazują na znaczne rozpowszechnienie zaburzeń dwubiegunowych nie będących typem I, wynoszące ok. 3-5% populacji. W roku 2005 Angst i współpracownicy wprowadzili skalę Hypomania Check List-32 (HCL-32) mającą na celu lepszą identyfikację występowania objawów hipomanii u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi. Badania przeprowadzone w wielu krajach wykazały znaczną czułość i swoistość skali HCL-32 oraz jej przydatność dla oceny występowania zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W niniejszym artykule przedstawiamy polskojęzyczną wersję skali HCL-32. Skala ta została już zastosowana w ogólnopolskim badaniu TRES-DEP oceniającym cechy dwubiegunowości u chorych na depresję, u których stosowanie leków przeciwdepresyjnych nie przyniosło zadowalającego efektu.

Summary

In current diagnostic classifications such as the International Classification of Diseases (ICD-10) and the American Diagnostic and Statistical Manual (DSM-IV), unipolar and bipolar mood disorders are mentioned, where the differentiating factor is occurrence of mania or hypomania. In DSM-IV, bipolar mood disorder type I (bipolar I), with the episodes of mania, and bipolar mood disorder type II (bipolar II) with hypomania, have been separated. Clinical and epidemiological studies performed in recent decades using more sensitive measures of the assessment of hypomania suggest a marked prevalence of bipolar disorders of not-bipolar I type, amounting to about 3-5% of population. In 2005, Angst and collaborators introduced the Hypomania Check List-32 scale (HCL-32) aimed at a better identification of the occurrence of hypomania symptoms in patients with affective disorders. The studies carried out in many countries have demonstrated a significant sensitivity and specificity of the scale and its usefulness for the assessment of bipolar affective disorders. In the present paper, the Polish version of HCL-32 scale is presented. This version has been already employed in the all-country Polish project TRES-DEP where the features of bipolarity were assessed in depressive patients in whom treatment with antidepressant drugs was unsuccessful.

Słowa klucze: choroba afektywna dwubiegunowa, rozpowszechnienie, hipomania,

Hypomania Check List-32

Key words: bipolar affective illness, prevalence, hypomania, Hypomania Check List-32

 

 

 

Renata Modrzejewska, Jacek Bomba, Andrzej Beauvale

Struktura czynnikowa objawów w Krakowskim Inwentarzu Depresyjnym (KID) IO „C1”             47–59

Factor structure of symptoms in the Kraków Depression Inventory (KID) IO „C1”             47–59

Streszczenie

 

Summary

Aim. The aim of this article is partial empirical verification of the depression image theoretical concept underlying the KID IO”C1” construction, and also, a check of the questionnaire’s factor relevancy.

Method. KID results of a study of an untreated population sample of 17-year-olds were analysed statistically. Out of 1823 questionnaires, 1349 were included in the analysis (560 filled in by boys and 789 girls by girls). Of these, 499 respondents received a screening diagnosis of depression. 474 sheets were rejected at random to standardise the distribution of the overall scale results. In search of the presence of a general factor and to verify the legitimacy of the division of depressive symptoms according to the clinical criterion, factor analyses were conducted using the principal components method with oblimin, quatrimax and varimax rotations separately and jointly for both sexes.

Results. The following new factors were identified: I – pessimism, II – mood instability, III – difficulty in learning, IV – self-destruction, V – fear of the future, VI – eating problems.

Conclusions. The analyses conducted only partially confirm the validity of a clinical-picture based questionnaire. A non-compliance of a number of factors with the assumed questionnaire scales emerges. A non-uniform symptomatic depression image in late adolescence phase is confirmed. Two factors stand out decidedly: self-destructive behaviours and eating problems.

Słowa klucze: depresja u młodzieży, Krakowski Inwentarz Depresyjny (KID),

analizy czynnikowe

Key words: adolescent depression, Kraków Depression Inventory (KID), factor analyses

 

 

 

 

Anita Młodożeniec, Włodzimierz A. Brodniak, Andrzej Polewka, Andrzej Bembenek

Sezonowość samobójstw w Polsce. Analiza danych Głównego Urzędu Statystycznego z lat 1999–2003    61–69

Seasonality of suicide in Poland. Analysis of the Main Statistical Office data for the years 1999–2003             61–69

Streszczenie

Cel badań: Przedstawiona przez nas analiza sezonowości samobójstw jest pierwszym opracowaniem tego problemu w naszym kraju przeprowadzonym na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego obejmujących całą populację Polski. Celem pracy była odpowiedź na dwa pytania badawcze, czy w Polsce występuje sezonowość samobójstw oraz czy istnieją różnice we wzorze sezonowości w zależności od wieku i płci. Porównano również otrzymane wyniki z wzorcem sezonowości stwierdzanym w innych krajach.

Metoda: Do analizy statystycznej wykorzystano program Demetra v.2.04. Bazowano na danych o zgonach samobójczych w Polsce z lat 1999-2003. Łącznie przeanalizowano 29 232 przypadków samobójstw.

Wyniki: W badaniu stwierdzono występowanie stabilnej sezonowości dla samobójstw w trzech grupach: ludności ogółem w Polsce, w kategorii wiekowej 40–44 lata oraz mężczyzn w wieku 40–44 lat. Potwierdzona została stabilna sezonowość w analizowanym okresie czasu, ze szczytem wiosenno-letnim i wyraźnym spadkiem częstotliwości w zimie. W grupie kobiet nie potwierdzono istnienia stabilnej sezonowości samobójstw.

Wnioski: Dane te są zbieżne z większością tego typu badań w innych krajach. Uzyskane wyniki mogą być wykorzystane w przyszłości do oceny zmian amplitudy sezonowości samobójstw w Polsce na przestrzeni kolejnych lat. Potwierdzenia wymaga również spostrzeżenie z innych badań, że sezonowość modyfikowana jest głównie przez samobójstwa gwałtowne.

Summary

Aim. The presented suicide seasonality analysis based on the Main Statistical Office general Polish population data is the first to deal with this problem in our country. An answer was sought to two research questions: whether the phenomenon of suicide seasonality occurs in Poland, and if so, whether there are any age- and gender-related differences in the seasonality pattern. Moreover, the obtained results were compared with seasonality patterns reported in other countries.

Method. Statistical analyses were performed using the Demetra v.2.04. programme. The total of 29,232 cases of suicidal death registered in Poland in the years 1999-2003 were analysed.

Results. In the study, a stable seasonality of suicides was found in three groups: in the general Polish population, in the 40-44 age group irrespective of gender, and in males aged 40-44. A stable seasonality pattern was confirmed to exist in the period under study, with a peak in the spring-summer time and a clear decline in winter. No stable seasonality of suicide was found in women.

Conclusions. The findings are concordant with a majority of these reported in studies of this type in other countries. The obtained results can be used in the future to assess changes in the suicide seasonality amplitude in Poland over time. Moreover, it seems worthwhile to corroborate the observation made by other authors that seasonality is modified mainly by violent suicides

Słowa klucze: samobójstwo, sezonowość

Key words: suicide, seasonality

 

 

 

 

Tomasz Zyss

Stymulacja nerwu błędnego w terapii depresji – opis metody i kilka krytycznych uwag    71–88

Vagus nerve stimulation in therapy of depression – description of the method and some critical remarks             71–88

Streszczenie

Spośród kilku poddawanych w ostatnim badaniom technik leczenia fizykalnego - jedynie stymulacja nerwu błędnego została dopuszczona do stosowania w terapii przewlekłej i/lub nawracającej depresji. Praca opisuje technikę - przedstawiając kilka uwag krytycznych.

Główne zastrzeżenia wiążą się z trudnościami zapewnienia w badaniach klinicznych warunków ślepej próby. Z jednej strony problemem etycznym jest długoterminowe utrzymywanie warunków stymulacji rzekomej, tj. pozostawianie wszczepionego stymulatora w stanie wyłączonym. Z kolei doznania sensoryczne związane z płynięciem prądu pozwalają pacjentowi na zorientowanie się, że otrzymuje stymulację prawdziwą. Podane przesłanki pozwalają na krytyczne ustosunkowanie się do wynikających z badań klinicznych danych o skuteczności metody stymulacji nerwu błędnego. Podnoszone korzyści związane z profilem działania metody wydają się być natomiast iluzoryczne - w związku z faktem, iż nie jest to samodzielna metoda leczenia, lecz jest to metoda dodana do zwyczajowo stosowanej farmakoterapii.

Summary

Recently some new physical techniques were investigated for their antidepressive efficacy. Only vagus nerve stimulation (VNS) was approved for treatment of chronic and/or recurrent depression. The submitted paper describes the VNS technique and presents several critical attentions.

The main restrictions join with difficulties with complying of blind test conditions in clinical investigations. On one hand an ethical problem is providing the same stimulation in a chronic test, i.e. leaving the implanted stimulator in the switched off state. In turn sensory experiences connected with a current flowing let the patient know that he receives true stimulation. The given conditions allow for a critical attitude towards results from clinical investigations about the real efficacy of VNS technique.

The declared advantages connected with the profile of the VNS technique seem to be however illusory - in relationship with fact, that it is not an independent treatment method, but it is added to conventional pharmacotherapy.

Słowa klucze: depresja, stymulacja nerwu błędnego

Key words: depression, vagus nerve stimulation

 

 

 

Grzegorz Mączka, Bartosz Grabski, Józef Krzysztof Gierowski, Dominika Dudek

Psychoedukacja grupowa w kompleksowym leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej – doświadczenia krakowskie     89–100

Group psychoeducation in the complex treatment of bipolar disorder – Cracow experiences             89–100

Streszczenie

Cel badań: Opisanie doświadczeń własnych z prowadzonego przez nasz zespół programu ustrukturowanej psychoedukacji grupowej dla pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) Pt. „Oswajanie choroby afektywnej dwubiegunowej”.

Metoda: Program bazuje częściowo na doświadczeniach Barcelońskiego Programu Psychoedukacji i stanowi naszą propozycję krótkiej i łatwej do zastosowania psychoedukacji grupowej. Składa się z ośmiu półtoragodzinnych spotkań prowadzonych przez psychiatrę i psychologa – psychoterapeutów poznawczo – behawioralnych. Program ukończyły dotychczas dwie grupy uczestników. Przedstawiamy nasze wnioski i obserwacje jakościowe.

Wyniki: Uczestnicy dostrzegli obecną w programie zmianę w filozofii podejścia do leczenia ChAD (dostępność informacji, partnerskie relacje z lekarzem, docenienie wagi psychologicznych aspektów ChAD). Wzięli udział w psychoedukacji z entuzjazmem i zainteresowaniem. Padło wiele pytań dotyczących różnych aspektów choroby, szczególnie w kwestii farmakoterapii, dziedziczności oraz zagadnień prawnych związanych z chorowaniem. Uczestnicy ocenili ilość spotkań jako optymalną, niektórzy nalegali jednak na poświęcenie dodatkowego spotkania interaktywnej dyskusji na temat stosowanych w ChAD leków. Program ujawnił wiele istotnych kwestii związanych z postawą pacjentów wobec choroby jak np.: powszechna obecność dysfunkcjonalnych przekonań na jej temat; nieświadomość znaczenia badania poziomu stężenia leku w surowicy krwi; niedostateczna wiedza na temat hipomanii lub nawet – w kilku przypadkach – nieznajomość takiego terminu. Pacjenci docenili też poczucie, że psychoedukacja pomogła im ograniczyć poczucie winy, naznaczenia i bycia innym czy gorszym.

Wnioski: Nasze doświadczenia wspierają twierdzenie mówiące że psychoedukacja jest kluczowym elementem kompleksowego leczenia ChAD. Zdecydowanie spełnia potrzebę pacjentów by być poinformowanym, może też pomóc przeformułować przekonania na temat choroby i jej leczenia. Potrzebne są dalsze badania skuteczności i mechanizmów działania oddziaływań psychoedukacyjnych.

Summary

Aim. To share our experience in introducing an original, structured group psychoeducational programme entitled “Familiarizing bipolar disorder” into the integrated complex treatment of bipolar disorder (BP).

Method. The programme is partially based on the Barcelona Bipolar Disorders Program format and represents our proposal of a short, easily applied group psychoeducation. It consists of 8 meetings, conducted by a psychiatrist and a psychologist who are both trained in cognitive-behavioural therapy. Two groups of patients accomplished the programme so far. We would like to present our conclusions and qualitative observations.

Results. The patients noticed a change in a philosophical view on the bipolar disorder treatment (access to information, partnership between a doctor and a patient, appreciation of psychological aspects of bipolar illness), which is embodied by the psychoeducational approach. They welcomed our programme with enthusiasm and interest. Many questions were asked about different aspects of bipolar disorder, especially concerning pharmacotherapy, genetic and legal issues. Our participants assessed the number of sessions as optimal, but some of them insisted on devoting one more meeting to interactively discuss pharmacotherapy of BP. The programme revealed many other relevant issues concerning patients’ attitudes toward bipolar disorder like: common presence of dysfunctional beliefs patients hold regarding their illness, unawareness of importance of mood stabilizer serum level examination, insufficient knowledge on hypomania or – in some cases – ignorance of a hypomania phenomenon. Moreover, patients appreciated the fact that the psychoeducational programme helped them to diminish the sense of stigma, shame, and the feeling of being different or worse. Finally we are amazingly impressed by the unsatisfied need existing in bipolar patients to share their fears, emotions and to be fully informed.

Conclusion. Our observations support the statement, that the psychoeducational approach to BD is a crucial element of a complex treatment. It surely satisfies patients needs for information and may help to reformulate beliefs about their illness and its treatment. Further studies on the effectiveness and mechanisms of psychoeducational interventions are needed.

Słowa klucze: choroba afektywna dwubiegunowa, psychoedukacja

Key words: bipolar disorder, psychoeducation

 

 

 

 

Anna Potoczek

Związki pomiędzy przewlekłością choroby, nasileniem objawów lękowych i depresyjnych a mechanizmami obronnymi, koherencją i funkcjonowaniem rodzinnym u pacjentów z rozpoznaniem zespołu lęku napadowego             101–116

Links between duration and severity of anxiety and depressive symptoms with defence mechanisms, coherence and family functioning in patients suffering from severe panic disorder             101–116

Streszczenie

Cel badania: zbadano psychiatrycznie grupę 75 pacjentów z rozpoznaniem nasilonego zespołu lęku napadowego (PD), w tym 53 kobiety (71%) i 22 mężczyzn (29%). Celem było określenie częstości współwystępowania objawów depresji w badanej grupie, a także określenie związków pomiędzy przewlekłością objawów lękowych i depresyjnych a koherencją, stosowanymi przez pacjentów mechanizmami obronnymi osobowości i ich funkcjonowaniem rodzinnym.

Metody: do badań użyto następujących narzędzi: Mini International Neuropsychiatric Interview, wersja polska 5.0.0, Skalę Paniki i Agorafobii, Inwentarz Depresji Becka, Kwestionariusz Funkcjonowania Rodziny, Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SOC-29), Kwestionariusz Mechanizmów Obronnych (DSQ-40) i Ankietę Życiorysową.

Wyniki: Badanie wykazało, że w PD często współwystępują objawy depresji, ale rzadko (tylko u 17,3% badanych) była to depresja o głębokim nasileniu. Stwierdzono związki pomiędzy czasem trwania choroby a wieloma badanymi zmiennymi. Objawy lękowe i depresyjne były związane z obecnością katastroficznej interpretacji doznań somatycznych, koherencją i stosowanymi przez badanych mechanizmami obronnymi osobowości, ale nie z funkcjonowaniem rodzinnym.

Wnioski: Jest możliwe, że czynniki psychologiczne mają ważny wpływ na przewlekłość przebiegu i nasilenie PD.

Summary

Background. Panic disorder often has a chronic course and is comorbid with depression. Many different psychological factors may have impact on both chronicity and comorbidity.

Aim. The purpose of the study was to access the prevalence of depression among panic patients. Defence style, sense of coherence and family functioning of patients were analysed in a link with anxiety and depressive symptoms.

Methods. The author examined 75 patients suffering from severe PD. Mini International Neuropsychiatric Interview, Polish version 5.0.0, Panic and Agoraphobia Scale, Beck’s Depression Inventory, Family Functioning Questionnaire (KOR), Sense of Coherence Scale (SOC-29), Defence Style Questionnaire (DSQ-40) and Life Inventory were used.

Results. The study revealed that depressive symptoms are often comorbid with PD, but only 17.3% of the group suffered from severe depression. Duration of PD was linked with many psychological factors. Anxiety and depressive symptoms were linked with catastrophic interpretation of bodily sensations, coherence and defence mechanisms, but not with family functioning.

Conclusion. It is possible that psychological problems affect duration and severity of PD.

Słowa klucze: zespół lęku napadowego, depresja, mechanizmy obronne, koherencja, funkcjonowanie rodzinne

Key words: panic disorder, depression, defence mechanisms, coherence, family functioning

 

 

 

 

Katarzyna Parafianowicz, Justyna Sicińska, Anna Moran, Jakub Szumański, Krzysztof Staniszewski, Lidia Rudnicka, Andrzej Kokoszka

Współwystępowanie zaburzeń psychicznych w łuszczycy: doniesienie wstępne             119–126

Psychiatric comorbidities of psoriasis: pilot study             119–126

Streszczenie

Istnieją doniesienia na temat stosunkowo częstego występowania depresji w łuszczycy oraz hipotezy o wzajemnych związkach pomiędzy tymi chorobami. Jak dotąd nie przeprowadzono jednak badań weryfikujących te hipotezy z zastosowaniem standaryzowanych wywiadów diagnostycznych, umożliwiających trafną diagnozę zgodną z kryteriami aktualnie stosowanych klasyfikacji zaburzeń psychicznych. Celem niniejszego badania było porównanie częstości występowania depresji wśród osób z łuszczycą oraz osób z innymi dermatozami, z zastosowaniem ustrukturalizowanego kwestionariusza do diagnostyki głównych zaburzeń psychicznych Mini International Neuropsychiatric Interview.

Badanie objęto 32 pacjentów ambulatoryjnych chorych na łuszczycę (9 mężczyzn i 23 kobiety), średnia wieku SD = 43.9, i zostało przeprowadzone przez zespół składający się z dermatologów, psychiatrów i psychologa przy użyciu standaryzowanych narzędzi diagnostycznych. Ponadto przebadano 32 pacjentów z innymi przewlekłymi chorobami skórnymi, w tym 11 mężczyzn oraz 21 kobiet, średnia wieku SD = 31.6, pacjenci ci stanowili grupę kontrolną.

Częstość występowania zaburzeń psychicznych była wyraźnie wyższa w grupie chorych na łuszczycę – 20 (62,5%) versus 5 (15,62%) w grupie kontrolnej (p < 0,001). We wszystkich przypadkach stwierdzono zaburzenia afektywne. Umiarkowane zaburzenia lękowe stwierdzono dodatkowo u 10 pacjentów z łuszczycą (31,25%) oraz u 2 pacjentów z grupy kontrolnej (6,25%) (p < 0,001). Poziom depresji był znacznie wyższy w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną, zarówno mierzony przy użyciu Skali Depresji Becka (odpowiednio M = 15.28, SD = 8,72 versus M = 8,13, SD = 6,31, p < 0,001) jak i Skali Depresji Hamiltona (odpowiednio M = 9,63, SD = 5,71 versus M = 5,09, SD = 4,26, p < 0,001).

Objawy nerwicowe mierzone kwestionariuszem Objawowym S-II Aleksandrowicz były także znacznie bardziej nasilone w grupie chorych na łuszczycę (M = 54,37; SD = 40,99) w porównaniu z grupą kontrolną (M = 35,28; SD 23,96) (F = 8,55, p < 0,005).

Otrzymane wyniki sugerują potrzebę dokładnej diagnostyki stanu psychicznego pacjentów chorych na łuszczycę w celu zapewnienia leczenia każdego ze współwystępujących zaburzeń psychicznych.

Summary

Aim. There are some reports about the relatively frequent occurrence of depression in the case of psoriasis and some hypothesis about interactions between those two diseases. However there are no studies verifying those hypothesis based on reliable structured psychiatric interviews according to the current diagnostic criteria of mental disorders. The aim of the study was to compare the frequency of depression in patients suffering from psoriasis and from other chronic skin diseases with the use of a structured questionnaire for the diagnosis of the main mental disorders Mini International Neuropsychiatric Interview.

Method. 32 consecutive outpatients (9 males and 23 females), age M=43.9 with psoriasis were examined by a team of dermatologists, psychiatrists and a psychologist using a standard set of methods. In addition, 32 patients with other chronically occurring skin diseases, including 11 males and 21 females, age M=31.6, were also examined and formed the control group.

Results. The point prevalence of mental disorders was significantly higher in the psoriatic group – 20 (62.5%) versus 5 (15.62%) in the control group (p<0.001). In all of the cases, affective disorders were diagnosed. Mild anxiety disorders were additionally found in 10 psoriatic patients (31.25%) and in 2 controls (6.25%) (p<0.001). The level of depression was much higher in the study group than in the control group, both in the Beck Depression Inventory (M=15.28, SD=8.72 versus M=8.13, SD=6.31, p<0.001 respectively) and in the Hamilton Rating Scale for Depression (M=9.63, SD=5.71 versus M=5.09, SD=4.26, p<0.001 respectively).

The neurotic symptoms measured by the Symptoms Check List–II by Aleksandrowicz were also significantly more intense in the psoriatic group (M=54.37; SD=40.99) than in the control group (M=35.28; SD 23.96) (F=8.55, p<0.005).

Conclusion. The results imply the need for the careful examination of the mental state of patients with psoriasis in order to offer and provide treatment of any concomitant psychiatric conditions.

Słowa klucze: łuszczyca, depresja, lęk, przewlekłe choroby skóry

Key words: psoriasis, depression, anxiety and chronic skin diseases

 

 

 

 

Napoleon Waszkiewicz, Beata Konarzewska, Magdalena Waszkiewicz, Regina Popławska, Sławomir Dariusz Szajda, Anna Zalewska, Tomasz Markowski, Agata Szulc

Biomarkery nadużywania alkoholu. Część I. Biomarkery tradycyjne i ich interpretacja             127–136

Biomarkers of alcohol abuse. Part I. Traditional biomarkers and their interpretation             127–136

Streszczenie

Problem nadużywania alkoholu dotyczy około 15% Polaków. Wczesne rozpoznanie problemów związanych z nadużywaniem alkoholu może zapobiec dalszej ich progresji. W pracy omówione zostały tradycyjne biomarkery nadużywania alkoholu, ich praktyczna przydatność diagnostyczna, także w ocenie konsumpcji i monitorowaniu abstynencji oraz ich ograniczenia diagnostyczne. Mimo ograniczonej czułości i specyficzności tradycyjne markery są nadal użyteczne w diagnostyce nadużywania alkoholu, ponieważ są łatwo dostępne, tanie, dostarczają cennych danych o powikłaniach nadużywania alkoholu, efektach leczenia oraz danych prognostycznych.

Summary

Approximately 15% of the Polish population abuse alcohol. Early detection of alcohol problems may prevent their further development and progression. The study reviews traditional biomarkers associated with alcohol abuse. The nature of biomarkers, their practical application and limitations in alcohol abuse detection, in assessment and monitoring of drinking, are reviewed. Despite the limited sensitivity and specificity in alcohol abuse detection, traditional biomarkers remain useful in alcohol abuse detection. They are widely available and relatively inexpensive, providing valuable data on complications of drinking and prognosis as well as on concurrent conditions affected by drinking.

Słowa klucze: nadużywanie alkoholu, tradycyjne biomarkery

Key words: alcohol abuse, traditional biomarkers

 

 

 

 

Napoleon Waszkiewicz, Regina Popławska, Beata Konarzewska, Sławomir Dariusz Szajda, Beata Galińska, Piotr Rutkowski, Radosław Leśniak, Agata Szulc

Biomarkery nadużywania alkoholu. Część II. Nowe biomarkery oraz ich interpretacja             137–146

Biomarkers of alcohol abuse. Part II. New biomarkers and their interpretation             137–146

Streszczenie

Coraz więcej nowych biomarkerów nadużywania alkoholu jest opisywanych w literaturze. W pracy omówione zostały biomarkery najczęściej używane (5-hydroksytryptofol, estry etylowe kwasów tłuszczowych, glukuronian etylu, fosfatydyloetanol, estry etylowe kwasu siarkowego, mitochondrialny izoenzym aminotransferazy asparaginianowej, ubogowęglowodanowe izoformy transferyny, addukty aldehydu octowego, β-heksozoaminidaza i kwas sialowy) oraz pokrótce opisane zostały inne rzadziej używane biomarkery nadużywania alkoholu (np. aldehyd octowy, kwas octowy, metanol, kwas alfa-amino-n-masłowy, dolichol, badania proteomiki). Większa czułość i specyficzność nowych markerów od markerów tradycyjnych oraz szeroki przedział czasowy możliwej detekcji sprawiają, że ich użyteczność kliniczna jak i eksperymentalna wzrasta.

Summary

An increasing number of new biomarkers of alcohol abuse appear in the literature. The most commonly used biomarkers (5-hydroxytryptophol, fatty acid ethyl esters, ethyl glucuronide, phosphatidyl ethanol, ethyl sulphate, mitochondrial aspartate aminotransferase, carbohydrate deficient transferrin, acetaldehyde adducts, β-hexosaminidase, and sialic acid) were described. Then other known and less known biomarkers associated with alcohol abuse were described in brief (e.g. acetaldehyde, acetate, methanol, alpha-amino-n-butyric acid, dolichol, proteomics). Their sensitivity and specificity is generally higher than that of traditional biomarkers. The time of detection in biological fluids occur from one day to few months after alcohol consumption. Hence, their usefulness in clinical practice as well as in experimental studies is increasing.

Słowa klucze: nadużywanie alkoholu, nowe biomarkery

Key words: alcohol abuse, new biomarkers
 

 

Komunikaty

ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 0,884)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

Psychiatria Polska
is an open access journal


We recommend:
Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP